تاریخ و ادبیات

طهارت و پاکیزگی در آیین زرتشتی 

 یکی از ویژگیهای این دین احکام غیر قابل قبول است ، احکامی که حتی انسان از بیان کردن آن نیز کراهت دارد .

از جمله این مسائل ، احکام مربوط به طهارت است ! 

 ۱ - خواندن اوستا

 ۲ - طهارت و پاکی درون با آشامیدن « نیرنگ » ( ادرار تقدیس شده ی گاو )  با کمی از خاکستر آتش مقدس

 ۳ - و طهارت و پاکی بیرون که با سه عامل « گمیز»  ( ادرار تقدیس نشده ی گاو ) سنگ و آب انجام می شود

 طهارت برای دعا و نماز :  فرد پاک دین باید پیش از هر نماز و دعا و نیایش پادیاب ( = وضو ) کند : « در بامداد وقتی از خواب بر می خیزد ابتدا باید با گومیز دست و روی و چشم و گوش و پای را بشوید : دست از ساعد تا سر دست سه بار ، روی از بیخ گوش تا زیر زنخدان ، سه بار پای تا سر ساق »

  شایست ناشایست 21 ، بندهش 35 ، 50 ، 74 و وندیداد 2 / 24 – 7217

 طهارت مرده کشها : افرادی که مرده ای را به دخمه برده اند ناپاکند باید درهمانجا بفاصله ی چند گام دورتر از مرده بنشینند تا مزداپرستان برایشان ادراربیاورند که سر و تن خود را بشویند  .

 ادرارهای پاک کننده عبارتند از ادرار چهارپایان کوچک ادرار ستوران ، ادرارزنی که خیتودت کرده باشد و ادرار مردی که خیتودت کرده باشد ( وندیداد 2 /867 / 8 / 13)

 تطهیر زن حائض : باید سه گودال بکنند ،  در دو گودال با ادرار گاو او راشستشو دهند و در گودال سوم با اب او را بشویند ( وندیداد 3 / 1517 / 16/ 12 )